Edward van de Vendel

OP AFSTAND

Hoe langer ik je niet meer voel,
hoe meer ik je terugbedoel
naar degene die ik bedacht,
naar ikzelf die naar mij lacht.

In de stilte van je telefoon
leg ik mijn verwijt -

jij zegt me niet op tijd
wat ik mij zeggen zou:
dat mijn jij mij helpt in jou,
dat ik stelpend van mij hou.

IK BEN DE JONGEN

Ik ben de jongen die niet kan
voetballen, of tenminste niet
zo goed. Ik weet wel hoe het
moet, maar mijn lichaam doet
iets anders. Ik heb een lijf met
eigenwijze trekjes, twee benen
met een grote bek die zich heus
niet laten trainen. Ze doen
maar wat, ze tackelen mezelf.
Ik ben een elftal in mijn eentje,
zoveel kanten ga ik op. Alleen
door mijn verschijning ben ik al
een strafschop waard, ik kijk
en krijg twee rode kaarten,
Alle witte lijnen wijken weg
van mij. Ik ken het gras, dat
is dan nog het enige. Maar
veel te goed. En van dichtbij.

HART

Mijn hart
groeit als een appel
diep van binnen
in mijn lijf.
Ik ben een boom,
maar minder stijf.
Ik ben een wandelende boom,
en ik bloei rood.
Dus pluk mijn appelhartje niet.
Dan bloei ik dood.

Je wilde weggevonden zijn,
dus sprong je ruggelings
uit zicht
en trok (je kuste
me niet meer)
links rechts een schelp
om je dicht –
neergestolde mond.
Tijd achter kier:
viermaandendier,
gerold in teruggezogen lippen.
Jouw parelmoer bericht
aan mij: op
naar de klippen.

LANGS DE WEG

Ik zie in de goot, weggegooid of
kwijtgeraakt, een afgebroken tafelpoot en
wat dood damast. Een gestorven diner,
in plaats van voedsel de resten
van gezellig meubilair.

Even verderop in de berm: een meisje
dat haar sigaret kust met kringspiermond.
Naast haar een konijn met kooi en drinkapparaatje,
veilig op het gras. Ze bewaakt hem omdat hij
geen maaltijd was.

Ik loop voorbij en plak dit tot voorstelling.
Groenvoer met gesmeten tafel. Zuigend meisje
met stilleven. Onbekend reclamebeeld, vrolijke
combinatiefoto. En ik leef ik leef, zonverband,
opgevonkt!

ZAKJE

Een
plastic zakje
waait op de weg
en tsjop!
wordt overreden.
Maar het is niet overleden
want het zwaait de auto achterna,
alsof het hem een schop wil geven.
Zo draait me daar toch even
de wereld op zijn kop:
levend zakje lucht
jaagt
auto op de vlucht.

WALKMAN

Piepzangeressen
en piepgitaristen
piepkleine drummers
en piepviolisten,
zit je naast iemand met dopjes en oren,
moet je die koptelefoontjes eens horen,
daar komen heel kleine liedjes vandaan.
Popmuziek,
piepmuziek -
zouden kabouters bestaan?