Edward van de Vendel

Willeke Alberti
Deze fantastische Nederlandse zangeres behoeft geen introductie. Voor haar schreef Edward:

De Eerste Keer
Ga Maar
Vandaag Ben Ik Nieuw In De Wereld
Sullig Gelukkig
Alles Wat Ik Niet Heb Gedaan.

Bij de theaterproductie KISSING BILLY BOOGERS van de Vlaamse Theaterwerkplaats Het Gevolg verscheen een ep-tje
met daarop deze vijf nummers, op muziek van Peter van der Zwaag.

www.willekealberti.nl

DE EERSTE KEER
(Peter van der Zwaag/Edward van de Vendel)

Dit zou ik me
later zo herinneren:
de jongens die jouwen,
de jongens die sjouwen met planken
voor een nog iets hoger vuur.
En de vlammen die vervliegen
die zichzelf de nacht in wiegen
van een eeuwigdurend
zomeravond-uur.

Dit zou ik me
later zo herinneren:
het feest bij de molen
en in het donker verscholen
wij - we horen nergens bij
want we lachen om het zootje
en dan wijs je op een bootje
en opeens lijkt alles
onbehoorlijk vrij.

De eerste keer, de laatste keer
dat alles kon - het kan niet meer
opnieuw, het kan alleen maar
weer en weer en weer
de eerste keer, de laatste keer
dat alles kon, het kan niet meer
opnieuw, het kan alleen maar
weer en weer en weer en weer en weer

Dit zou ik me
later zo herinneren:
een slootje dat schommelt
het donker dat trommelt van een
taal die ik nog niet ken
maar die zomaar valt te leren
als mijn lippen het proberen
in dat bootje waar ik
niet alleen meer ben,
in het bootje waar ik
nooit alleen meer ben -

De eerste keer, de laatste keer...

Dat zal ik me atijd zo herinneren -
De nacht de geur de lucht mijn gedachten,
droom en decor voor het altijd verwachte
nog eens, maar nooit meer…

ALLES WAT IK NIET HEB GEDAAN
(Peter van der Zwaag/Edward van de Vendel)

Als je nu naast me lag
en zomaar zelf aan me zag
wat ik je allemaal zeggen wou,
(ja wat nou? dat zou toch kunnen?)
dan stak ik mijn tong naar je uit,
dan stak ik mijn tong uit tot bij je ogen
zodat je kon zien wat daarop, daarachter
jaren al klaarligt voor jou -

Alles wat ik niet heb gedaan
komt dwars in mijn dromen te staan,
alles wat ik had moeten doen
wordt: had ik maar, had ik maar toen…
Alles wat ik niet heb gezegd
komt scheef in mijn leven terecht,
alles wat ik ooit heb gewild
wordt eeuwig de tijd in getild.

Dat - Wat - Wou - Zou
Als - Ik - Jij - Jou

Snap je niet wat ik voel?
Ik zwem in wat ik bedoel
als een Dagobert Duck in geld -
uitgeteld en ontevreden -
want als ik kon doen wat ik dacht
als ik kon doen en daarna pas denken
zou je dan hier zijn en naast me liggen ?
Had je mijn tong dan gespeld?

Alles wat…

Breek de code, haal me uit elkaar!
wat je vindt, is helemaal voor jou
en helemaal waar!

Alles wat...

VANDAAG BEN IK NIEUW IN DE WERELD
(Peter van der Zwaag/Edward van de Vendel)

De tijd
spatte zachtjes uit elkaar.
Hoe meer je naar me keek,
hoe strijdiger het leek:
hoe mooi je bent
en het feit dat je me helemaal niet kende.

Het licht
gleed voorzichtig om ons heen.
We leken weggeplukt
uit een theaterstuk:
een vrouw, een dief
en hun eerste monologen over liefde.

Maar
al is het fraai gezegd -
zo ging het niet echt.
En de nachten gaan door
dus nu hou ik me voor:

Vandaag ben ik nieuw in de wereld,
ik sta hier en weet nergens van.
Ik ga het weer leren proberen,
ik doe -
ik doe wat ik kan.

Een spel
met het eind aan het begin.
Zo moet ik het wel zien
maar ik wil het zo niet zien -
dus ik hou niet op
om er achteraf wat warmte in te stoppen.

De zon
heeft zichzelf leeggelekt.
Binnen veegt de kou
de dagen aan met jou.
En ik doe mijn best
de boel met dat soort beelden te verpesten.

Ja -
Ik geef het nu toch toe?
Het gaat niet zo goed.
Maar ik weet wat ik moet,
wat ik uitzingen moet:

Vandaag ben ik...

GA MAAR
(Peter van der Zwaag/Edward van de Vendel)

Was het op zondag, op de zondagsschool?
Of was het zomaar op de fiets
Dat je opeens niet goed begrijpen kon
Hoe de tijd ooit begon met niets.

De meester had je van de klok verteld
En van ontelbaar en van ooit
En daarna hadden je gedachten je
In een eindeloos bad gegooid

Maar je moest mee, je dagen achterna
dus vergat je alle vragen, riep je: ja ja ja ja ja -

Ga maar, zeggen wij,
Ga maar, ga voorbij
De tijd tikt onze uren aan
We staan al in de rij
Ga maar, zeggen wij,
Ga maar, ga voorbij
De tijd grijpt onze dagen aan,
En wij gaan niet opzij.

Elke verjaardag komt precies op tijd
Als een agenda zonder fout
En met een vreemd soort vanzelfsprekendheid
Schuif je langzaam van jong naar oud

We zijn verschrikkelijk inschikkelijk
We stappen altijd in de maat
En we schreeuwen niet hoe vreemd het is
Dat de wereld maar verdergaat -

We moeten mee, dagen achterna
dus we vergeten alle vragen, zeggen: ja ja ja ja ja -

Ga maar ..

Maar ook de tijd heeft weet van Waterloo
dus lig je zomaar in een bed
Begreep je net iets van oneindigheid
Wordt de klok voor het blok gezet
Tik tik tik tik ..

Ga maar, … (acapella)
Kom maar, kom voorbij, kom maar, zeggen wij,
De tijd grijpt onze dagen aan en wij gaan niet..
En wij gaan niet... En wij gaan niet.. opzij.

SULLIG GELUKKIG
(Peter van der Zwaag/Edward van de Vendel)

Het was een mooie dag
En iedereen floot liedjes,
mensenradio
Met alle zenders aan

De hele stad was zon
want wat er toen gebeurde
smelt de winter niet
meer uit mijn hoofd vandaan…

Alles van belang
Is snel en zo eenvoudig:
Ik en jij en wij
En hoe we bleven staan

Want we stonden sullig gelukkig
elkaars ogen te zien
Ja we waren sullig gelukkig,
sullig gelukkig, als nooit meer nadien -
We keken elkaar aan,
we konden uren staan
Maar het duurde misschien
Een seconde of tien..

Wat hebben we gezegd ?
We hebben dom gelachen
Een stilgevallen film
Momentje a.u.b.

Scčnes met een speldje
Om steeds weer op te hangen
Ze zijn allang voorbij
maar gaan een leven mee

Want we stonden sullig gelukkig
elkaars ogen te zien
Ja we waren sullig gelukkig,
sullig gelukkig als nooit meer nadien -
We keken elkaar aan
we konden uren staan
Maar het duurde misschien
Een seconde of tien...

En ik heb je daarna nooit meer gezien...
Ach, ach, ach.. maar… iets dat nooit gebeurt
Hoeft ook niet op te houwen
Openliggend land en uitgevouwen zee...