Edward van de Vendel

Fragment uit het boek:

Het is vroeg.
Er is pas halve zon, maar de krekels krieken al. Pri pri pri van alle kanten.
Wat zal ik vandaag gaan doen? denkt Sjim.
Iets fijns, denkt Sjim, iets fijns, ja, ik bedenk iets fijns.

Fijn? denkt Sjim. Dit was fijn:
Drie dagen geleden was ik met Resus. Hij zat met zijn gat op een tak en ik ook.
We hadden onze buiken tegen de bast geduwd. Onze oren lagen tegen de boom.
‘Ik hoor sap kabbelen,’ zei Resus.
‘Ik hoor wormen kronkelen,’ zei ik.
‘Ik hoor groeien,’ zei Resus.
‘Ik hoor krak,’ zei ik en ik trok de tak van Resus naar beneden. Hij viel. Voor de
grap. Ik ving hem op. Voor de grap. We lachten.
‘Gek!’ zei Resus.
‘Dubbelgek!’ zei ik.
Want dat zijn de mooiste woorden die we voor elkaar weten.