|
|




Meer info over: WAT IK VERGAT ..... |
Fragment uit het boek: Zo begint het en ik weet niet goed wat me overkomt. Maar de hele dag erna heb ik een taak; Zosja weet nog niets van ons hoekenwerk, van het klussenrooster en van het vrijdagmiddag-atelier. Ik leg het haar allemaal uit en zij knikt en lacht. Ze slaat niemand meer en niemand roept haar nog iets na. Er wordt niet meer over ons gefluisterd. Toch sist het de hele tijd - het lijkt of iedereen haar iets wil vragen. 'Zosjazosjazosja,' klinkt het en Zosja begint ervan te draaien op haar stoel. De juf wordt boos en nog eens boos. Dat helpt voor hoogstens een kwartier, maar echt vervelend wordt het nooit. Meestal word ik net op tijd rood, ik zit tenslotte naast haar. 'Thanks,' zegt Zosja als ze opzij kijkt, 'ik ga geloof ik iets te ver. Fijn dat jij mijn stoplicht bent.' Dan lach ik en ik vraag me af hoe stil het was voordat Zosja bij ons in de klas kwam. Ik kan het me met geen mogelijkheid herinneren. Over het ontstaan van dit boek schreef Edward een column voor de website van Leesfeest. Kijk op www.leesfeest.nl, bij ‘schrijversleven’, de aflevering van mei 2002. |
Duitse uitgave, Was ich vergessen habe, Carlsen Verlag, Hamburg. Vertaling: Rolf Erdorf. |
Italiaanse uitgave, Quello che ho dimenticato, Fabbri Editori, Milaan. Vertaling: Laura Pignatti. |
Het omslag van de eerste druk van Wat ik vergat. |